Po raz pierwszy na Polskim rynku przeprowadzono kampanię promocyjną książki w grach komputerowych. Kreacja dotyczyła powieści „Lotnik”, wydanej przez Wydawnictwo W.A.B.

Jako motyw przewodni realizowanej przez AdAction akcji wybrano hasło „Nadchodzi era Lotnika”. Podstawowym narzędziem użytym podczas kampanii była reklama dynamiczna, w postaci billboardów emitowanych w czterdziestu różnych grach komputerowych, między innymi: Colin McRae DIRT 2, Wings of Fury 2 czy Battle Rage. Akcja była wsparta kampanią bannerową w sieci AdAction oraz działaniami z zakresu marketingu szeptanego na forach tematycznie powiązanych z książką.

- Pomysł kampanii wykorzystującej reklamę w grach narodził się już przy poprzednim projekcie realizowanym dla Wydawnictwa W.A.B. Książka idealnie pasowała do profilu młodych użytkowników gier. Kampania była żywiołowo komentowana przez graczy na wszystkich forach poświęconych grom, w których była widoczna – mówi Adam Dyba, prezes AdAction.

źródło AdAction

Netia zainwestowała w bloga. Po ciekawych reklamach z Tomaszem Kotem w roli głównej to kolejny ciekawy krok w celu jeszcze lepszej komunikacji z klientami.

Jak mówią przedstawiciele firmy:

„Chcemy pokazać, że naszą firmę tworzą ludzie z krwi i kości, z własnymi poglądami, zainteresowaniami i poczuciem humoru. Uznaliśmy, że blog wielu autorów będzie do tego najlepszą platformą, umożliwiającą interaktywną komunikację ze wszystkimi zainteresowanymi” – powiedział Karol Wieczorek, Kierownik d/s Komunikacji Korporacyjnej w Netii.

Autorzy bloga to eksperci Netii z różnych dziedzin. Będą dzielić się z czytelnikami swoją wiedzą, specjalistycznymi umiejętnościami oraz doświadczeniami. Będą komentować aktualne wydarzenia w branży teleinformatycznej, ale też codzienne życie firmy, w nowoczesnej multimedialnej formie.

Blog został podzielony na cztery główne działy (Telekomunikacja, Obsługa klienta, Marketing, Internet) umożliwiające czytelnikom odnalezienie wpisów na tematy, które ich najbardziej interesują. Już teraz na blogu można poczytać m.in. o akcji „Upgrade Yourself”, skierowanej do studentów, „Zimowej Ekspedycji Wisła” Marka Kamińskiego, czy też o kolejnym nabytku kadry Netii w kampanii SuperLiga – Tomasie Kotmanie.

Bloga można poczytać pod adresem blog.netia.pl

Ciekawa akcja organizowana przez Dziennik Internautów.

Dziennik Internautów wydał ósmy numer (1/2010) biuletynu poradnikowo-informacyjnego „Bezpieczny Internet” przygotowywanego dla klientów Banku Pekao SA z myślą o początkujących użytkownikach komputerów i internetu, korzystających z bankowości elektronicznej.

Biuletyn Bezpieczny Internet wydawany jest kwartalnie i składa się z bieżących aktualności związanych z bezpieczeństwem w internecie, informacji o najnowszych biuletynach bezpieczeństwa firmy Microsoft a także z tekstów poradnikowych i edukacyjnych oraz słowniczka pojęć, które pojawiają się w treści Biuletynu.

Więcej informacji

Eduardo Mendoza w swojej debiutanckiej powieści pokazuje, że charakterystyczny dla niego humor i nieznany dotąd kryminalny zmysł.

Akcja jak zwykle toczy się w Hiszpanii. Przebywamy w Barcelonie roku pańskiego 1917. Miastem wstrząsa konflikt między walczącymi o swoje prawa robotnikami a właścicielami fabryk. Walka toczy się o wysoką stawkę. W tajemniczych wypadkach giną przywódcy strajków, a władze robią niewiele, by schwytać winnych. W centrum tych wydarzeń znajduje się młody pracownik kancelarii prawnej Javier Miranda.

Jak to zwykle w opowieściach Mendozy bywa akcja poprzez powiązania zaczynają być dla Javiera iście kafkowskie. Bohatera “Prawdy” nie opuszcza dobry humor do samego końca, chociaż wydarzenia następujące po sobie do śmiesznych nie należą.

Walka o władzę, morderstwa oraz ciągłe kłamstwa – to tylko niektóre elementy układanki, jakie składają się na prawdę w sprawie Savolty. Bo prawda jest najważniejsza, tylko trudno do niej dojść. W Barcelonie początku XX wieku wielki przemysł ściera się z walczącymi o swoje prawa związkami zawodowymi. I do końca nie wiadomo, po której stronie stanąć. Czy bardziej pokrzywdzeni są robotnicy czy przemysłowcy? Odpowiedź nie do końca kryje się w książce.

Jak zwykle Eduardo Menodza pokazuje prawdziwy majstersztyk literacki kreśląc opowieść, od której nie można się oderwać. Wątek kryminalny, w którym krew leje się hektolitrami pokazuje kawał dobrej literatury tego gatunku. Dawka dobrego humoru jest tylko doskonałym uzupełnieniem całego obrazu.

Mendoza, jakiego lubimy. Warto.

Eduardo Mendoza
“Prawda w sprawie Savolty”
Znak
2010

Fragment jednej z recenzji książki Murakamiego “O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu”. Pokazuje proces stawania się pisarzem tego właściciela knajpy.

Jednak nie jest to ani pustka, ani nostalgia typowa dla japońskiej tradycji literackiej, jaką znamy choćby z twórczości pierwszego japońskiego laureata nagrody Nobla Yasunariego Kawabaty. Po ogłoszeniu przez cesarza Hirohito bezwarunkowej kapitulacji w wojnie z USA w 1945, Kawabata pisał jak “od chwili porażki powróciłem w stan smutku, który zawsze towarzyszył nam w Japonii”. Kawabata tęsknił za ciszą i pustką właściwą tradycyjnej estetyce zen. Jednak nie o tej pustce wewnętrznego rozpadu pisze Murakami.

“Najlepiej jest myśleć o rzeczywistości, kiedy zdołamy oddalić się od niej tak bardzo, jak to tylko możliwe” – twierdzi narrator “Kroniki ptaka nakręcacza”. Dla Murakamiego bieganie jest czymś przeciwnym, a więc nie ucieczką od rzeczywistości, a sposobem na jej spotęgowanie. Dni spędzone na trasie są dla niego ciężkimi “praktycznymi, fizycznymi lekcjami”, wytycznymi jego egzystencji.

Tytuł tych niekonwencjonalnych wspomnień jest trawestacją słynnego opowiadania Raymonda Carvera ["O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości" – przyp. Onet.pl]. Murakami, który tłumaczył Carvera na japoński, napisał swoją książkę w latach 2005-2006, kiedy przygotowywał się do udziału w Maratonie Nowojorskim. Niektóre z zawartych w niej spostrzeżeń są naznaczone monotonią, a nawet banalnością. Ale przecież bieganie na długich dystansach jest wypełnione nudą i monotonną harówką, a jak tłumaczy sam autor, nie biega, aby ściga się z innymi, lecz “żeby pisać kolejne powieści”. Ostatecznie, dla Murakamiego bieganie nie stanowi celu samego w sobie. A zatem o czym mówi, kiedy mówi o bieganiu? Mówi o tym, jak to jest być Harukim Murakamim!

źródło informacji