W Nowym Jorku szaleje “wampirza” epidemia. Jej ofiary podrzynają gardła innym ludziom, a następnie wypijają ich krew. Ilość morderstw idzie w setki, w mieście wybucha panika. Osoby zakażone wirusem roznoszą go uprawiając seks z kolejnymi osobami, które same stają się nosicielami. Do walki z wampirami staje jasnowidz Harry Erskine, posiadający zdolność nawiązywania kontaktu z duchami. Pomaga mu jego duchowy przewodnik, indiański szaman Śpiewająca Skała, który przed laty stoczył pojedynek z najgroźniejszym z demonów – Misquamacusem. Okazuje się, że Misquamacus powrócił – w nowej postaci. W XIX wieku pewien biznesmen, z zemsty za zamordowanie rodziny przez Indian, sprowadził do Ameryki wampiry z Rumunii, które przetrwały w stanie uśpienia i odrodziły się 11 września 20O1 roku po ataku na World Trade Center…

Masterton – znany mi dotychczas z niebanalnego podejścia do spraw nadprzyrodzonych postanawia zmierzyć się z motywem wampira. Trzeba przyznać, że jako jeden z nielicznych do sprawy podszedł poważnie i nie zszargał “dobrego imienia” władców nocy (jak Meyer i reszta).

U Mastertona wampir jest zły, niebezpieczny i żądny morza krwi. Nie chodzi do szkoły, nie żywi się zwierzęcą krwią czy nie stara się zakochać w pięknej przedstawicielce rodzaju ludzkiego. Jest takim, jaki stworzyły go legendy i każda strona, która opisuje mroczne krypty z ponadprzeciętną ilością trumien wywołuje u czytelnika thrill. O to chodzi.

Autor być może przesadził z twierdzeniem, że wampiryzm przenosi się drogą płciową (chociaż jak zwykle opisy seksualnych uniesień bohaterów stanowią jego mocny atut) jednak patrząc na całość książki można mu takie fpa wybaczyć. Nawet, gdy wampiry Mastertona nie używają zębów do wysysania krwi – a bardziej gustują w ostrych narzędziach i fontannach czerwonego płynu wypływających z tętnic.

Bohaterowie jak zwykle realistyczni, ciekawi – przedstawieni wraz ze swoimi zaletami i wadami. Niemniej posiadający ogromną wiedzę na temat danego zjawiska (tu wampiryzm) dają nam nie tylko fantastyczną literacką ucztę ale także spory kawałek wiedzy na ten temat.

Przyjemnie jest czytać książkę od deski do deski (a tak jest w przypadku Mastertona). Więc nie czekać, tylko kąpać się w krwi Manitou. Najlepsza książka, jaką czytałem ostatnimi czasy.

Krew Maniotu
Graham Masterton
wydawnictwo Albatros
2007

Lokalny skater z Nowego Jorku pokonał 30 zawodników, którzy przyjechali na Manhattan między innymi z Austrii, Francji i Brazylii. Przez cały dzień trwał pojedynek na wykonywanie tytułowych mannych (manuali – jazdy na dwóch kółkach). W ciągu 7 minut każdy z deskorolkarzy musiał przekonać publiczność do swoich kombinacji trików. Mike Mo był zdecydowanym faworytem rywalizacji. W finale udało mu się wykonać half cab manny backside flip oraz tre flip manny przez euro gap. Wszyscy byli pewni zwycięstwa Mike’a. Reed wiedział w jakiej jest sytuacji, dlatego postawił wszystko na jedną kartę. Wykonał backflipa z przejściem na manny, front boarda na railu oraz backside 180 fakie manny bigspin out. Nikt nie miał wątpliwości, kto powinien otrzymać 10,000 $ i mistrzowski pas, będący repliką mistrzowskiego pasa bokserskiego.

Organizując zawody postarano się o idealne oddanie klimatu nowojorskiej dzielnicy. Była miejsca sceneria, muzykę serwował DJ Bobbito Garcia, publiczność gorąco kibicowała uczestnikom, a przy skateparku ustawiono nawet maszynę do lodów włoskich. Red Bull Manny Mania udało się połączyć luźną atmosferę manhattańskiego podwórka z rywalizacją o poważną kasę.

2009 Red Bull Manny Mania Wyniki:
1. Eli Reed – $10,000.00
2. MikeMo Capaldi – $5,000.00
3. Kelly Hart – $3,000.00
4. Joey Brezinski – $2,500.00
5. Ronson Lambert – $2,000.00
6. Stevie Williams- $1,500.00
7. Flo Marfang – $1,000.00
8. Forrest Kirby – $1,000.00
9. Alex Carolino – $1,000.00
10. Lenny Rivas – $1,000.00
11. Danny Falla – $500.00
12. Jack Curtin – $500.00

Najpierw krótka nota wydawcy:

“Najcudowniejsza” książka roku w której przedstawiamy cuda dokonane przez samego Chrystusa, cuda uczynione przez Boga za pośrednictwem apostołów i najpopularniejszych świętych, jak i te, dzięki którym na ołtarze wyniesieni zostali współcześni święci, także ci mniej znani szerokiemu gronu.

Opisano również specyficzne „cuda”, jakimi są tajemnicze charyzmaty i dary, którymi Bóg obdarzył swoich wybrańców, a także swoiste cuda wiary, czyli nawrócenia. Cudownymi ingerencjami Boga i jego świętych w życie współczesnych są również objawienia. W książce przedstawiamy zarówno największe uznane przez Kościół objawienia maryjne, objawienia Pana Jezusa, jak i objawienia św. Michała Archanioła.

Opisany został także fenomen płaczących Madonn. Wśród poruszanych tematów są również Boże ingerencje w bieg historii wyproszone przez wiernych gorącą modlitwą oraz cuda eucharystyczne. Znajdziemy też teksty dotyczące Polski i Polaków.

Książka z pewnością mile zaskoczy wielością i różnorodnością poruszanych tematów. A tytułowe „100 cudów” jest w zasadzie liczbą umowną. Uważny czytelnik znajdzie ich tu dużo, dużo więcej.

Księga 100 cudów robi wrażenie – i nie tylko na katolikach, lecz z pewnością na osobach, które nie są pewne wiary oraz tych, które od niej w ogóle się odsuwają. Cud – to nie łatwa sprawa – żeby móc mówić o jakimś wydarzeniu w takiej kategorii trzeba spełnić wiele wymogów, o których informuje autor we wstępie do książki.

Henyk Bejda wykonał kawał tytanicznej pracy, by w sposób ciekawy i naukowo mistrzowski zebrać wszystkie najważniejsze cuda w historii świata od tych, których opisy znajdziemy w Biblii (a jest ich sporo i większość znanych nam nie będzie) po cuda Jana Pawła II oraz Matki Teresy.

Co łączy wszystkie cuda? Wielka, wielka, wielka i jeszcze raz wielka miłość do Boga, umiłowanie Jego nakazów oraz radość, jaka otacza ludzi czyniących i doznających cuda bez względu na sytuację, w jakiej się znajdują. Cuda też mają drugie dno – dają na nowo możliwość odkrywania wiary i czuć obecność Boga w czasie, kiedy o nim zapomina się.

Bejda opisuje wszystko takim językiem, że naprawdę trudno będzie nawet największemu niedowiarkowi zakwestionować wszystkie opowieści, jakie zebrał w tej księdze. Szkoda, że nie zdecydowano się na włączenie fotografii, które dawałyby widoczne świadectwo. Nie ma jednak co wymagać za wiele – wszystko można sobie wyobrazić dzięki tak pieczołowicie wykonanej pracy.

Bibliografia oraz odnośniki są mocną stroną wydawnictwa. Pod większością z cudów znajdziemy adresy kolejnych publikacji, dzięki którym znacząco będzie można poszerzyć swoją wiedzę na dany temat. Oby tak dalej – bo już w poprzednich książkach wydawnictwo przyłożyło do tego ogromną wagę.

100 cudów jest rzeczywiście liczbą umowną. Kolejny cud to uświadomienie sobie czytelnikowi, że sam wielokrotnie był świadkiem cudów – nie zdając sobie z tego zupełnie sprawy. I o to w cudach z pewnością chodzi.

Polecam.

Henryk Bejda
“Księga 100 wielkich cudów”
wydawnictwo Rafael
2009

Książka do nabycia w

Niech się wyzwolą

Marsz Wyzwolenia Konopi 2009